معرفی آزمون mmpi

پرسشنامه شخصیتی چندوجهی مینه سوتا (M.M.P.I) یکی از مهمترین،معتبرترین و پرپژوهش ترین پرسشنامه هایی است که در حال حاضر در روان پزشکی و روانشناسی کاربرد فراوان دارد. و علت کاربرد فراوان آن نیز به خاطر ریشه های بالینی و برتری فنی آن نسبت به سایر پرسشنامه ها است.

اعتبار آزمون شخصیتی چندوجهی مینه سوتا

پرسشنامه  شخصیتی چند وجهی مینه سوتا (MMPI)[1] ، پرسشنامه  استانداردی برای فراخوانی دامنه ی گسترده ای از ویژگی های خود توصیفی و نمره گذاری آنهاست . از هنگام تدوین MMPI توسط استارک آر ، هته وی [2]و جی . چارنلی مک کین لی [3]در 1940 ، این آزمون یکی از پر مصرف ترین پرسشنامه های شخصیتی بالینی بوده و بیش از 8000 منبع تحقیقی درباره ی آن منتشر شده است . ( گراهام[4] و لیلی [5]، 1984 ، لوبین[6] و همکاران ، 1985 ، پیوتروسکی[7] و کلر[8] ، 1989 به نقل از مارنات[9] ، 1990 ).

پژوهش های ولس[10] و دالسترام[11] که در مجموعه ای انتشار یافته نیز حاکی از آن است که MMPI بیش از هر پرسشنامه ای مورد استفاده در بیمارستان ها ، کلینیک ها و مراکز بهداشت روانی بوده توانسته است مشوق پژوهشهای علمی باشد . از سال 1940 تا 1954 بالغ بر 689 مقاله پژوهشی که بیانگر ارزش چشمگیر این پرسشنامه در تشخیص و ارزشیابی شخصیت می باشند ، منتشر شده است .

کار هته وی و مک کین لی با مجموعه ای از ماده های اولیه شامل بیش از 1000 جمله که از منابع مختلف مانند مقیاسهای نگرش شخصی و اجتماعی که قبلاً تدوین شده بودند ، گزارش های بالینی ، شرح حال موردی ، راهنماهای مصاحبه ی روانپزشکی و تجارب بالینی شخصی جمع آوری کرده بودند ، آغاز شد . بسیاری از هزار جمله ی اولیه حذف شدند یا تغییر یافتند . در نتیجه 504 جمله باقی ماند که به نظر روشن ، خوانا و غیر تکراری بود و از نظر منفی یا مثبت بودن عبارتها بین آنها توازن وجود داشت . جمعیت هدف ، افراد بهنجار و بیماران روانپزشکی بودند . افراد بهنجار از میان دوستان و بستگان بیماران دانشگاه که مایل به پاسخگویی بودند انتخاب شدند و تعداد بیماران نیز پس از معاینه و بررسی های مجدد درباره ی نوع بیماری آنان و رسیدن به توافق کافی برای تشخیص نوع بیماری از سوی روانپزشکان مختلف و یافتن گروههای همگن ، کاهش یافت . بیماران بر اساس نوع بیماری به هشت گروه 50 نفری تقسیم شدند : 1) افراد خود بیمار انگار 2) بیماران افسرده 3) بیماران هیستریک 4) انحرافهای روانی – اجتماعی 5) افراد پارانوئید 6) ضعف روانی 7) بیماران اسکیزوفرنیک 8) هیپو مانیک

      سپس پاسخهای گروه ملاک و بیماران مقایسه شد و هر یک از سؤالات که افراد گروه ملاک را از گواه تفکیک می نمود در یک یا چند مقیاس گنجانده شد . پس از مطالعه اولیه بار دیگر تمام سؤالات در مورد افراد بهنجار و بیماران روانپزشکی اجرا شد . هر ماده ای که به درستی این دو گروه را از هم تفکیک می کرد در مقیاس بالینی آزمون گنجانده می شد .

این آزمون در حال حاضر 566 ماده و 14 مقیاس دارد از آن جمله 4مقیاس روایی و 10 مقیاس بالینی :

الف مقیاسهای روایی

(؟) استفهام : تعداد سؤالاتی که آزمودنی بدون جواب گذاشته است .

(L) دروغ سنج : سادگی ، تحجر فکری یا دروغگویی آزمودنی را نشان می دهد .

(F)نابسامدی : بیشتر نمودار آشفتگی فکری و خود کم انگاری است .

(K) وضعیت دفاعی : جنبه های دفاعی آزمودنی را نشان می دهد .

ب مقیاسهای بالینی

(Hs) خود بیماری انگاری                                             Hypochondria

(D)افسردگی                                                                  Depression

 (Hy) هیستری                                                                   Hysteria

 (Pd) انحراف روانی – اجتماعی                     psychopathic deviation  

(Mf) مردانگی – زنانگی                                   feminity Mascalinty

 (Pa)پارانویا                                                                     paranoia   

(Pt) ضعف روانی                                                      psychasthenie  

(Sc) اسکیزوفرنیا                                                      schziophrenia

(Ma) هیپومانی                                                               Hypomania

(Si) درونگرایی اجتماعی                                       sociaL introversion  

پژوهش های انجام شده نشان می دهد که MMPI از سطوح متوسط کوتاه مدت و همسانی درونی برخوردار است . به عنوان مثال ، هانسلی ، هنسون و پارکر (1988) ، درباره ی مطالعات انجام شده در سالهای بین 1970 تا 1980 یک مطالعه ی فرا تحلیلی انجام دادند و چنین نتیجه گرفتند که همه ی مقیاسهای MMPI کاملاً پایا هستند و دامنه ی تغییر ضرایب پایایی آنها از 71% (مقیاس Ma) تا 84% ( مقیاس Pt) است .

میانه ی ضرایب اعتبار برای بیماران روانپزشکی حدود 80% برای افراد بهنجار حدود 70% و ضرایب اعتبار دو نیمه آزمون نیز در حدود متوسط بوده و دامنه ی تغییرات از 50% تا 96% با میانه ای برابر 70% یا کمی بیشتر است .

اعتبار گزارش شده در راهنمای MMPI-2 حاکی از ضرایب اعتبار متوسط است . اما ضرایب اعتبار باز آزمایی در مورد جمعیت محدود و در فواصل زمانی کوتاه محاسبه شده است . دامنه ی متغیر ضرایب اعتبار برای مردان در فواصل زمانی که متوسط آن 58/8 روز بود ( با میانۀ 7 روز ) بین67%برای مقیاس 6 و تا 92% برای مقیاس صفر بوده است( بوچر و همکاران، 1989) در مورد زنان که مشابه نمونۀ مردان بود ضرایبی مشابه مردان به دست آمد با دامنۀ تغییر از 58% ( مقیاس 6) تا 91% ( مقیاس 0) گزارش شد.

خطاهای معیار اندازه گیری برای مقیاسهای مختلف بین 2 تا 3 نمرۀ خام به دست آمد.

بدون تردید بررسی های آینده در مورد اعتبار   MMPI-2 در فواصل زمانی طولانی تر و در گروههای  جمعیتی مختلف ارزشیابی بیشتری را فراهم خواهد ساخت.

این پرسشنامه را هم به طور فردی و هم به طور گروهی می توان اجرا نمود . فرمهای گوناگون این پرسشنامه در گروههای سنی بالاتر از 16 سال و یا افرادی که حداقل دارای 8 کلاس تحصیلات هستند قابل استفاده است.

آزمودنی پاسخ سؤالات را با زدن علامت ×  در گزینه مربوطه مشخص می نماید . بعد از تکمیل آزمون ، کلیه مقیاسهای مختلف ( برای هر مقیاس یک کلید جداگانه ) با پاسخنامه مطابقت داده شده و نمرات خام بدست می آید.در مرحلۀ بعد ،نمرات خام، روی نمره روانی علامت گذاری شده و نمرات استاندارد شده(نهایی) که بدست می آید.

«منابع»

  1. اخوت ، ولی الله ودانشمند، لقمان . 1357. ارزشیابی شخصیت .انتشارات دانشگاه تهران
  2. شریفی ، حسن پاشا. 1374. اصول روانسنجی و روان آزمایی . تهران : انتشارات رشد
  3. گنجی ، حمزه . 1371. آزمونهای روانی( مبانی نظری و عملی). مشهد:انتشارات آستان قدس رضوی
  4. مارنات، گری – گراث . 1990. راهنمای سنجش روانی . ترجمه حسن پاشا شریفی و محمدرضا نیکخو 1375. تهران : انتشارات رشد

Minesota Multiphasic Personality[1]

Starke,R.HathaWaY[2]

JchaRnIeY MCKINIeY[3]

GraHaM[4]

LiIIY[5]

LubIN[6]

PIOTROWSKI[7]

KeIIer[8]

MarnaT[9]

Welsh[10]

DahLSTrOm[11]

یک دیدگاه درباره

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *