در ﺳﺎل 1987 استرنبرگ نظریه اي اراﺋﻪ داد ﮐﻪ در آن ﻋﺸﻖ را ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﯾﮏ ﻣﺜﻠﺚ ﺗﺼﻮر ﮐﺮد. او ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﻣﺮﮐﺐ ازﺳﻪ ﺑﺨﺶ اﺳﺖ :ﺻﻤﯿﻤﯿﺖ، ﺷﻮر و ﺷﻮق یا شهوت  و ﺗﺼﻤﯿﻢ/ﺗﻌﻬﺪ.

ﻋﺸﻖ زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ را ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﯾﮏ از ﺳﻪ ﻋﻨﺼﺮ را ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺑﻪ صورت یکسان شامل شود.

مولفه اول عشق، ﺻﻤﯿﻤﯿﺖ اﺳﺖ .ﻫﺮﭼﻨﺪ اﯾﻦ اﺻﻄﻼح ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻣﻌﻨﯽ دارد، اﺳﺘﺮﻧﺒﺮگ آن را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮدن اﺳﺖ، در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺖ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺻﻤﯿﻤﯿﺖ ﺟﻮﻫﺮه ﻋﺸﻖ را ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽ دﻫﺪ.

 دوﻣﯿﻦ ﻣﻮﻟﻔﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺷﻮر و اﺷﺘﯿﺎق ﮐﻪ ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ اﻧﮕﯿﺰش ﻫﺎي ﺷﻬﻮاﻧﯽ و ﺟﺬاﺑﯿﺖ ﻫﺎي ﺟﺴﻤﺎﻧﯽ اﺳﺖ و ﺷﺎﻣﻞ اﺷﺘﻐﺎﻻت ذﻫﻨﯽ ﻣﺜﺒﺖ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻌﺸﻮق اﺳﺖ. اﯾﻦ ﺑﻌﺪ ﺟﻨﺒﻪ اﻧﮕﯿﺰﺷﯽ دارد.  

 ﻣﻮﻟﻔﻪ ﺳﻮم ، ﺗﺼﻤﯿﻢ/ﺗﻌﻬﺪ اﺳﺖ .اﯾﻦ ﻣﻮﻟﻔﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺗﺼﻤﯿﻢ ، ﻋﺸﻖ ﻫﺎي ﺧﻮدآﮔﺎﻫﺎﻧﻪ و ﻏﯿﺮ ﺧﻮدآﮔﺎﻫﺎﻧﻪ اي ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ ﻓﺮد ﺑﺮاي دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ دﯾﮕﺮي اﺗﺨﺎذ و ﺧﻮد را ﻣﺘﻌﻬﺪ ﺑﻪ ﺣﻔﻆ آن ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺟﻨﺒﻪ ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ دارد و در ﺑﺮدارﻧﺪه ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮐﻮﺗﺎه ﻣﺪت و ﺑﻠﻨﺪﻣﺪت ﺑﺮاي دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ و ﻣﺮاﻗﺒﺖ از ﻣﻌﺸﻮق اﺳﺖ .اﯾﻦ ﺑﻌﺪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺑﺮاي ﺗﻌﻬﺪ داﺷﺘﻦ، ﺣﻔﻆ و ﻧﮕﻬﺪاري از ﻣﻌﺸﻮق و راﺑﻄﻪ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻣﺪت ﺑﺎ اوﺳﺖ و ﺷﺎﻣﻞ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮي در اﯾﻦ ﺑﺎره اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺑﺎﺷﺪ و ﺷﺮﯾﮏ دﯾﮕﺮي ﺑﺮاي ﺧﻮد اﻧﺘﺨﺎب ﻧﮑﻨﺪ و اﯾﻦ ارﺗﺒﺎط را ﻣﻬﻢ ﺗﺮ از ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﻫﺮ ﻓﺮد دﯾﮕﺮي ﺗﻠﻘﯽ ﮐﻨﺪ.

بر این اساس ، در ﻧﻈﺮﯾﻪ اﺳﺘﺮﻧﺒﺮگ 8 نوع دوست داشتن موجود ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از:

نوع عشق / مولفهصمیمیتشهوتتعهد
فقدان عشقضعیفضعیفضعیف
همدلیقویضعیفضعیف
شور و شوقضعیفقویضعیف
عشق خالیضعیفضعیفقوی
عشق رمانتیکقویقویضعیف
عشق عاطفیقویضعیفقوی
عشق ساده لوحانهضعیفقویقوی
عشق آرمانیقویقویقوی

برای سنجش میزان عشق خودتان می توانید در این آزمون شرکت کنید.